این نیز بگذرد (پادکرونا) – سخنی با دوستان

By اسفند ۶, ۱۳۹۸ یادداشت های شخصی

با تاسف از وضعیت بوجود آمده در کشور بواسطه ی شیوع بیماری ویروسی و باامید به بهبودی سریع این اوضاع در تمامی اقصی نقاط این کره ی خاکی  و دعا برای سلامتی تمامی انسان های درگیر بیماری، متاسفانه با توجه به ماهیت روی دیگر( بخش ناهنجار) فضای مجازی، این روز ها درگیر پیام های معتبر و نامعتبر ، شایعه و واقعی، درست وغلط ، غیرتخصصی و غیرتخصصی تر! هستیم که گاهی تمرکز را از فعالیت ها گرفته و لاجرم به تنبلی ناخودآگاه و بی حوصلگی مفرط خواهد انجامید.

اولا به تمامی دوستان عزیز توصیه می کنم که دقت داشته باشند که چیزی که پیشامد شده، اتفاق تازه و عجیبی نیست. بشر در طول ادوار مختلف درگیر اینگونه موارد بوده است و همواره بعد از مدت زمانی شرایط به حالت عادی بازگشته، در حالی که زندگی همچنان جاری بوده است. پس اکیدا توصیه می کنم بدون هیچ واهمه ای سعی کنید زندگی عادی خود را انجام دهید و امورات یومیه را پیگیری نمایید تا ان شالله بعد از گذراندن این دوره ی کوتاه ، ضرری متوجه کار و زندگی و درس و مشغله ی شما نباشد. اتفاقا پرهیز از بیکاری و بیحوصلگی و تشویق خود و سایرین به شادابی و رعایت انضباط در این شرایط، بیش از هر زمان دیگری لازم و ضروری به نظر می رسد. گرچه همواره مد نظر داشته باشید که صرفا باید در این برهه ی زمانی، توصیه های  بهداشتی ، پزشکی ومعاشرتی متخصصین امر را به حد اعلی رعایت کنید.

کتاب خواندن ، فیلم دیدن ، انجام امورات منزل ، انجام و اتمام فعالیت هایی که مدتهاست ناتمام مانده است (قطعا هر کدام از ما از این موارد در زندگی خود داریم) و البته گاهی تفکر (تفکری که بقول بزرگان از هفتاد سال عبادت برتر است) می تواند راهکارهایی برای فرار از خمودگی و بی حوصلگی و بازیابی نشاط و شادابی باشد.

ثانیا به فرض وقوع بدترین اتفاقات و در بدترین شرایط ، باز هم این اوضاع ماندگار نخواهد بود و بعد از گذشت ایامی چند ، همه چیز به حالت عادی بازخواهد گشت. 

دوستان عزیزم، توجه داشته باشید که زندگی هیچوقت منتظر من و شما نخواهد ماند. امروز وفردا خواهد آمد ، همانطور که دیروز و امروز از راه رسید. پس این ماییم که باید ” تغییر دهیم آنچه را که می توانیم و بپذیریم آنچه را که نمی توانیم تغییر دهیم”.

در این شرایط بدترین دشمن انسان ، ناامیدی و استرس های بیجاست. متاسفانه حضور در جوامع مجازی (شبکه های اجتماعی، گروه ها و…) غالبا بواسطه ی تعدد اخبار و اطلاعیه هایی که منتشر می شود، استرس زاست و ناامیدی را بر انسان دیکته می کند. توصیه می کنم از این جوامع کمی بیشتر فاصله بگیرید تا ناخودآگاه روان تان  درگیر این حساسیت های غالباً بیجا نگردد. 

در کنار این موارد ، توکل به خداوند و اعتماد به ذات او آرامش دهنده است، با ذکر خداوند و تسبیح حق تعالی این آرامش را به حد اعلی برسانید و در این آرامش برای همه ی انسان ها دعای خیر کنید. شک نکنید که اولین کسی که از این دعای خیر سود می برد ، خود شمایید.

 باآرزوی سلامتی و شادکامی عزیزان

با آرزوی رهایی بشر از خرافات و رویاپردازی های نابودکننده

مرتضی یادگاری

 

Leave a Reply